Uczyć się od albatrosa. Jak ptaki uczą naukowców projektować szybowce przyszłości
Albatrosy latają tygodniami bez jednego machnięcia skrzydłami. Koniki polne inspirują mikroboty. To nie poetycka metafora — to najnowsza aerodynamika.

Albatrosy latają tygodniami bez jednego machnięcia skrzydłami. Koniki polne inspirują mikroboty. To nie poetycka metafora — to najnowsza aerodynamika.
Albatrosy latają tygodniami bez jednego machnięcia skrzydłami. Koniki polne inspirują mikroboty. To nie poetycka metafora — to najnowsza aerodynamika.
Bo w końcu – projektowanie też krzepi.
Tysiąc lat temu sieć była inwestycją pokoleniową. Splotem wysiłku całej osady: od uprawy lnu przez jego obróbkę po misterne wiązanie. Wartość przedmiotu definiował nakład ludzkiego czasu – co wymuszało szacunek użytkownika do narzędzia.
W laboratorium biotechnologicznym Dynamicland naukowcy manipulują modelami molekularnymi, układając kolorowe kartki na stole. Widzą dane w przestrzeni. Dyskutują, wskazując palcem na konkretne atomy. Nazywają to „communal science" – nauką wspólnotową.
Słowiański chłop używał demonologii, by zmapować niebezpieczeństwa nieznanego lasu i nadać sens chaosowi. Współczesny człowiek sięga po mroczną ekologię, gotyk i niesamowitość, by przetworzyć lęki związane z kryzysem klimatycznym, sztuczną inteligencją i cyfrową pustką.
Albatrosy latają tygodniami bez jednego machnięcia skrzydłami. Koniki polne inspirują mikroboty. To nie poetycka metafora — to najnowsza aerodynamika.